Vjosa Osmani në Kuvend: Kosova nuk ka nevojë për tra të vendosur nga Shqipëria

“Të punojmë bashkë të gjithë si dy shtete sovrane me dy flamuj por me një shpirt që kurrë nuk ka mundur askush ta mposhtë. Populli më paqedashës, më proevropian e më proamerikan dhe t’i tregojmë botës mbarë se ne mund dhe do t’ia dalim”.

Këto ishin disa nga mesazhet e fjalës së presidentes në detyrë të Kosovës Vjosa Osmani gjatë vizitës në Parlamentin Shqiptar ku mbajti një fjalim të qartë dhe të fortë.

Osmani përmendi dhe traun mes dy vendeve, duke theksuar se në kohën e integrimit europian vendosja e çfarëdo barriere komunikimi mes dy vendeve tona është kundër frymës së lëvizjes së lirë dhe forcimit të marrëdhënieve ndërshtetërore e ndërshqiptare.

Ndërkaq Osmani ka treguar dhe një pjesë të historisë së saj familjare, për gjyshin që vdiq nga torturat në burgjet serbe dhe vëllain e tij që u varros për së gjalli nga regjimi i Enver Hoxhës.

“T’i kthejmë dallimet tona në forcë për t’i shtyrë shtetet tona përpara. Kosova zonja e zotërinj nuk ka nevojë për tra të vendosur nga Shqipëria. Në kohën e integrimit europian vendosja e çfarëdo barriere komunikimi mes dy vendeve tona është kundër frymës së lëvizjes së lirë dhe forcimit të marrëdhënieve ndërshtetërore e ndërshqiptare. Na lini të vijmë siç deshën të parën tanë, ashtu siç duam ne dhe siç do duan dhe fëmijët tanë.
Eruditi ynë i madh, Faik Konica thoshte në 1898, ‘të përpiqemi me të gjitha forcat tona, të shërojmë shqiptarët nga dashuria për individët. Ata duhet të mësojnë ta duan Shqipërinë jo t’i bëjnë qejfin këtij apo atij shqiptari’. Ju ftoj që të punojmë që edhe flamuri i Republikës së Kosovës, si shtet i pavarur e sovran për të cilin u bë luftë e drejtë çlirimtare të valojë në Kombet e Bashkuara dhe në NATO krahas atij të Shqipërisë dhe të ecë me hapa të sigurt drejt anëtarësimit në BE.
Përgjatë historisë sonë shumë familje janë ndarë mes Kosovës dhe Shqipërisë. Të tillë e kishte fatin dhe familja ime. Gjyshi im, babai i nënës sime kishte përjetuar tortura të tmerrshme në burgjet e regjimit serb dhe në fund kishte vdekur nga ato tortura, ndërsa xhaxhai i nënës sime, vëllai tjetër Sulejman Vuçiterna, kryetar i Akademisë Ushtarake këtu në Shqipëri, kishte mbetur në Shqipëri, por u varros për së gjalli nga regjimi i Enver Hoxhës. Kjo histori e dhimbshme e ndarjes së familjeve, por e vuajtjeve në të dyja anët e kufirit është historia e mijëra familjeve shqiptare. Lë të jetë guximi i tyre, dhe i secilit shqiptar për t’u thënë jo regjimeve të dhunshme, regjimeve shtypëse udhërrëfyes për secilin prej nesh në rrugën tonë drejt demokracisë së konsoliduar e drejt një Kosove dhe një Shqipëria ku rinia jonë krenohet me vendimet që i marrim ne, si përfaqësues të tyre të zgjedhur. Ju falënderoj për mikpritjen në shtëpinë tonë të përbashkët”, deklaroi Osmani